photo آموزش نگهداری درست از طوطی ملنگو و رام کردنش

اگر شما قصد پرورش یا نگهداری از طوطی را دارید و انتخاب شما طوطی ملنگو یا شاه طوطی ( سبزه قبا) می باشد حتما این نکات را بخوانید تا بتوانید در کوتاه ترین زمان ممکن طوطی را اهلی کرده و به او حرف زدن بیاموزید . اولین مسئله تشخیص سلامت طوطی است که یک طوطی سالم این ویژگی ها را دارد ( توجه کنید که معمولا یکی از نشانه ها به تنهایی دلیل بر بیمار بودن پرنده شما نیست، اگر طوطیتون چند تا از اونها رو با هم داشته باشه، بهترین و منطقی ترین کار این هست که دمای محیط رو تا ۳۰ درجه افزایش بدین و در اولین فرصت به دامپزشک مراجعه کنید.):
بالهای پرنده حالت شل و آویزون به خودش نگرفته باشه
پرنده مدت زمان زیادی رو به حالت بی حال و کسل در قسمت کف قفس نشینه
چشمهای پرنده کاملا باز و هشیار باشه
اشتهای پرنده کم نباشه و به مقدار کافی غذا بخوره
پرنده مدت زیادی از روز به حالت پف کرده و کسل نباشه
رنگ طبیعی مدفوع سبز تیره به همراه مقداری رگه های سفید رنگ است. مدفوع آبکی و به رنگ روشن می تونه نشونه بیماری باشه.
بینی و دهان پرنده آبریزش نداشته باشه تعداد عطسه های پرنده در طول روز خیلی زیاد نباشه
– مقعد پرنده تمیز باشه و مدفوع به اطرافش نچسبیده باشه ( روی کلمه ادامه مطلب کلیک نمایید)
برای انتخاب قفس و مکان نگهداری طوطی در منزل به نکات زیر توجه کنید:
از قفس های استاندارد استفاده کنید.
ابعاد قفس هر چقدر که بزرگتر باشه بهتره، بسته به توان مالی و فضایی که در اختیار دارید یکی از بزرگترین قفس های استاندارد موجود در بازار رو تهیه کنید. ولی اگر قفس بیش از حد کوچک باشه پرنده شما احساس ناراحتی می کنه و ضمنا دم طوطی با برخورد متوالی به میله های قفس به مرور خراب می شه.
لازمه قفس رو از یک طرف چسبیده به دیوار و در ارتفاع ۵۰ تا ۹۰ سانتی متری قرار بدین. حداقل یک طرف قفس حتما باید به دیوار چسبیده باشه ولی می تونید قفس رو در کنج دیوار بذارید به طوری که ۲ سمت قفس به دیوار بچسبه.
مکان قفس باید طوری انتخاب بشه که اولا شرایط استراحت طوطی فراهم بشه و ثانیا امکان گرمایش و سرمایش غیر مستقیم(جوری که باد کولر یا فن مستقیم به پرنده نزنه) وجود داشته باشه. دمای مناسب برای نگهداری طوطی باید بین ۲۴ تا ۲۸ درجه حفظ بشه.
از گذاشتن قفس کنار پنجره به شکلی که طوطی بتونه فضای بیرون و پرنده های آزاد رو ببینه پرهیز کنید.
قفس رو در مسیر جریان باد نذارید. طوطی ها با جریان باد بسرعت دچار سرما خوردگی می شن.
قفس طوطی ای که هنوز وحشی هست باید جایی باشه که پرنده بتونه در اکثر ساعات روز ساکنین خونه رو نزدیک به خودش ببینه و به این شکل ترسش از اعضای خونه به مرور کم بشه.
برای طوطیتون همیشه آب و غذای تازه، سالم و مجاز و متنوع فراهم کنید. برای این کار لازمه دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
و دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
رو بخونید.
برای طوطیتون چند نوع اسباب بازی مخصوص پرنده ها بخرید که باعث سرگرمی و سرحال شدن طوطیتون بشه و از سر و صدا، افسردگی و عصبی شدنش جلوگیری کنه. اسباب بازی باید حتما چوبی باشه. توجه کنید که ما اسباب بازی مخصوص ملنگو یا شاه طوطی یا کاسکو نداریم! تمام اسباب بازی های طوطی سانان مناسبه، فقط بهتره اسباب بازی رو متناسب با جسه طوطی و قدرت منقارش انتخاب کنید. مثلا شاه طوطی به خاطر منقار قوی که داره ظرف ۱ روز می تونه یک اسباب بازی کوچیک و ضعیف رو از بین ببره. دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
رو ببینید.
در قفس طوطیتون کف دریا یا سنگ های معدنی که پرنده فروش ها دارن رو نصب کنید. این سنگ ها کلسیم و املاح معدنی لازم رو به بدل طوطیتون می رسونه.

تغذیه مناسب و اهمیت آن : متاسفانه در بین پرنده فروش ها و جامعه پرنده داران سنتی باب شده که بعنوان ۹۰% غذای طوطی، تخمه آفتاب گردان در اختیارش می ذارن. تخمه آفتاب گردان به علت ۵۵% چربی که داره در دراز مدت باعث بیماری های کبدی و مرگ طوطی شما می شه. ضمنا طوطی ها در طبیعت بخش اصلی غذاشون رو میوه و دانه های کم چرب و متنوع تشکیل می ده و گرچه این تخمه های آفتاب گردان رو خیلی دوست دارن ولی شما باید مصرف تخمه رو به شدت محدود کنید و در عوض از سبزیجات، میوه ها و حبوبات استفاده کنید. از طرف دیگه بعضی غذاها برای طوطی حکم سم رو دارن و اگر بهشون داده بشه می تونه بسرعت طوطی رو بکشه، مثل میوه آووکادو. لطفا برای اطلاعات دقیق در این مورد دو تاپیک زیر رو مطالعه کنید و فراموش نکنید که مهمترین فاکتور در نگهداری از یک طوطی تغذیه سالم و مناسب اون هست.

تشخیص سن و جنسیت در شاه طوطی و ملنگو :طوق دور گردن طوطی: ترکیبی از دو حلقه سیاه و قرمز-نارنجی دور گردن طوطی، به این صورت که حلقه سیاه از زیر منقار به طرف پشت گردن کشیده می شه و حلقه قرمز-نارنجی از پشت گردن شروع شده و به سمت زیر منقار کشیده می شه.این طوق فقط در طوطی نر وجود داره و ماده ها هیچ پر سیاه یا قرمزی دور گردنشون نیست. ولی گاهی تفاوت خواب(جهت) پرهای سر و سینه باعث می شه چیزی مثل طوق دور گردن ماده ها دیده بشه که نباید این حالت رو با طوق واقعی اشتباه گرفت. طوق در طوطی نر از سن ۷-۸ ماهگی و از ناحیه زیر گردن شروع به ظاهر شدن می کنه و در سن ۲٫۵ – ۳ سالگی کامل می شه. طوق در سن زیر ۱ سال بسیار کمرنگ هست ولی با کمی دقت و تجربه می شه پرهای دون دون طوسی رنگی رو در اون ناحیه دید.

عنبیه چشم طوطی: در مرکز یا همون تخم چشم، مردمک به رنگ کاملا سیاه وجود داره. دور مردمک یک نوار طوسی باریک و بعد از این نوار طوسی یک نوار پهن دیده می شه که قسمت بزرگی از فضای چشم رو اشغال کرده. این نوار پهن همون عنبیه است. برای اطمینان از تشخیص صحیح عنبیه، باید چشم طوطیتون رو در نور کامل آفتاب یا یک اتاق بسیار روشن نگاه کنید. ضمنا عنبیه چشم به علت داشتن رگهای خونی زیاد گاهی قرمز رنگ دیده می شه.
خوب برای تشخیص سن و جنسیت شما نگاه می کنید که طوطیتون طوق داره یا خیر.
۱- طوق دارد: پس شما صاحب یک طوطی نر هستین. اگر این طوق کامل شده که طوطی شما یک نر بالغه(حداقل ۲٫۵ ساله). اگر فقط لکه های سیاه رنگ زیر منقار رو می بینید به این معنیه که طوطی شما یک جوجه نر هست.
۲- طوق ندارد: دقت کنید که طوطی شما در این حالت یا یک نر جوونه یا یک طوطی ماده. برای رفع این ابهام باید به عنبیه طوطیتون دقت کنید. رنگ عنبیه رو مدنظر قرار بدین:
عنبیه به رنگ طوسی تیره، یا دودی یا طوسی روشن: طوطی شما یک جوجه نهایتا ۱۱-۱۲ ماهه است که جنسیتش هم دقیق معلوم نیست و باید صبر کنید که اگر طوقش ظاهر شد نر و در غیر اینصورت ماده خواهد بود. عنبیه به رنگ سفید یا نباتی یا زرد: طوطی شما قطعا ماده است. عنبیه سفید یعنی هنوز زیر ۳ سال سن داره، عنبیه نباتی و زرد بالای ۳ سال.
وجه کنید که ما اینجا به طوطی که نهایتا ۱٫۵ – ۲ سال سن داشته باشه جوجه می گیم و به سنین بالاتر از این می گیم بالغ.
جوجه سرنگی:جوجه سرنگی یا گوشتی به جوجه ای گفته می شه که نهایتا ۳ ماه سن داره و هنوز با سرنگ(یا قاشق) توسط انسان تغذیه می شه و خودش توانایی غذا خوردن رو نداره. جوجه های سرنگی چون در ابتدا پر ندارن و بدنشون لخت هست به جوجه گوشتی هم معروف هستن. البته جوجه ای که ۳ ماه سن داره و هنوز با سرنگ تغذیه می شه دیگه حالت گوشتی نداره و پرهای بدنش کامل شده.هر سال در اواخر زمستون و اوایل بهار این جوجه ها در بازار وجود دارن ولی به خاطر پیچیدگی و سختی زیادی که بزرگ کردن این جوجه ها داره و اینکه بسیار ضعیف و حساسن هستن، به هیچ تازه کاری خریدشون رو توصیه نمی کنیم. احتمال مرگ و میر این جوجه برای یک تازه کار شاید حدود ۷۰-۸۰% باشه.

برای نگهداری صحیح از طوطیمون، باید سعی کنیم تا حد امکان شرایط زندگی طبیعی رو برای این موجودات دوست داشتی فراهم کنیم. خواب پرندگان در طبیعت، از غروب آفتاب شروع و تا طلوع آفتاب روز بعد ادامه داره. در نواحی استوایی که اکثر طوطیها از اونجا می یان این زمان حدود ۱۲ ساعت در شبانه روز می شه.
برای حفظ سلامتی، آرامش و نشاط طوطی، باید سعی کنید شرایط برای خوابیدن بین ۱۰ تا ۱۲ در شب رو برای طوطی فراهم کنید.
پس لازمه به چند نکته زیر توجه کنید:
۱- طوطیتون رو جایی از منزل بذارید که نزدیک به تلویزیون و لوازم پر سر و صدا نباشه.
۲- مکان هایی که شما و اعضای خانواده شب ها تا دیروقت اونجا هستین و چراغهاش روشن هست بهیچ وجه برای طوطی مناسب نیست.
۳- مکان هایی که بچه های کوچیک در اونجا بازی می کنن برای طوطی مناسب نیست.
۴- زمان خواب طوطی باید منظم باشه، یعنی هر شب در حوالی ساعت مشخصی باید محل خواب طوطی رو تاریک کنید و حتی الامکان از هر سر و صدایی در اونجا پرهیز کنید که طوطیتون بتونه استراحت کنه.
خوب نتیجه اینکه شما باید هر شب در یک ساعت مناسب(۸ یا ۹ شب) محیط رو تاریک کنید. اگر به هر دلیل شرایط تاریک کردن رو نداشتید، مجبورید که در اون ساعت خاص، قفس پرنده رو بطور کامل با یک ملحفه یا کاور بپوشونید و صداهای اطراف قفس رو به حداقل برسونید. در اینصورت باید صبح در حود ساعت ۷-۸ کاور رو بردارید تا طوطیتون فعالیت روزانه خودش رو شروع کنه.

توانایی سخنگویی و رام شدن:
۱- طوطی تا زمانی که بالغ نشده می تونه کاملا رام بشه و حرف زدن یاد بگیره.
۲- طوطی های بالغ رو می شه به سختی رام کرد(نه بطور کامل) ولی احتمال حرف زدنشون نزدیک به صفر هست. البته اگر طوطی بالغی داشته باشیم که در زمان جوجگی چند کلمه بهش یاد دادن، الان هم می تونه کلمات بیشتری یاد بگیره.
۳- توانایی حرف زدن و رام شدن در طوطی های نر و ماده فرق چندانی نداره. هرچند که گفته می شه نرها باهوشتر هستن ولی شاید شما هیچ وقت نتونید این تفاوت رو حس کنید.
۴- ملنگو از حدود ۸ ماهگی و شاه طوطی از حدود ۶-۷ ماهگی حنجره شون بطور کامل شکل می گیره و می تونن کلمات رو تقلید کنن.
حالا شمایی که دنبال خرید طوطی هستید، با توجه به نکات بالا بهترین خریدی که می تونید داشته باشید اینطوری هست:
۱- طوطی بالغ وحشی اصلا نخرید.
۲- نابالغ(جوجه) وحشی خوبه و هرچه سنش پایینتر باشه بهتره.
۳- طوطی بالغی که حرف می زنه ایرادی نداره، چون باز هم می تونید کلمات بیشتری بهش یاد بدین.
۴- جوجه سرنگی نتیجه خیلی خوبی می ده، به شرطی که بتونید از پس سختی زیاد بزرگ کردنش بر بیاین. جوجه سرنگی حدود ۷۰% مرگ و میر داره.
۵- طوطی بالغی که سرنگی بزرگ شده و بهش حرف زدن هم یاد دادن مورد خیلی عالی هست.
۶- جوجه ای که سرنگی بزرگ شده عالی هست و اگر حرف هم نزنه، خودتون می تونید بهش یاد بدین

رام و دستی کردن
رام کردن طوطی به چه معنیه؟ آیا اگه طوطی روی دست ما بشینه یا بره روی شونمون یعنی رام شده؟
وقتی در مورد حیوانات وحشی اصطلاح رام کردن رو استفاده می کنیم، منظورمون مطیع کردنشون برای نوعی بهره کشی از اونهاست. مثلا اسب های وحشی رو رام می کنن تا ازشون سواری بگیرن، یا یک شیر وحشی رو رام می کنن تا در سیرک براشون نمایش بده. حتما دیدین که یک کمند دور گردن اسب وحشی می اندازن و اینقدر می کشن و شلاقش می زنن و تاخت و تاز می کنن که اون حیوون خسته و تسلیم می شه… یا جسارتا دیدین که در فیلم ها برای حرف کشیدن از یک آدم سرش رو داخل آب فرو می برن که تسلیم بشه و حرف بزنه…
دوستان عزیزم، برخلاف مواردی که گفتم هدف از رام کردن طوطی بهره کشی و مطیع کردنش نیست! طوطی یک پرنده بسیار عاطفی و باهوشه که قراره نقش رفیق و همدم ما رو بازی کنه، قرار نیست از ما بترسه و به زور شلاق و ترس و وحشت روی دست و شونه ما بشینه. این مثال ها رو زدم چون اگر از یک پرنده فروش بخواهید که طوطیتون رو براتون رام کنه با کمال میل و ظرف ۲۴ ساعت این کار رو براتون انجام می ده! اما چطوری؟ به همون روش شلاق و ترسوندن و سر زیر آب فرو کردن…
باید بدونید که روش اصولی برای رام کردن طوطی سانان بسیار لطیف و تدریجیه. ایجاد حس اعتماد، دوستی و رفاقت در طوطی نسبت به صاحبش فقط و فقط با حوصله و ملایمت بدست می یاد.
شما باید طبق روشی که خدمتتون می گم و در مدت حدود ۳ ماه طوطیتون رو رام کنید. قبل از گفتن روش به چند نکته زیر توجه کنید:
– طوطی ها معمولا تمایل ندارن با چندین نفر از اعضای خونه رابطه خوبی برقرار کنن. ولی شما می تونید با دادن آگاهی لازم به اعضای خانوادتون در مورد اینکه چطور با طوطی ارتباط خوبی برقرار کنن، کاری کنید که اونها هم بتونن حداقل ارتباط لازم رو با پرنده داشته باشن که در نبود شما به پرندتون بد نگذره و ازش مراقبت لازم انجام بشه.
– نگهداری بیش از یک پرنده در یک قفس یا حتی یک اتاق باعث می شه شما موفق به رام کردنشون نشین یا کارتون بسیار سخت و طاقت فرسا بشه. پرنده ای که همنوع خودش رو ببینه و باهاش ارتباط برقرار کنه، دیگه به خوبی با انسان دوست نخواهد شد. پس رام کردن چند پرنده در کنار هم منتفی هست و ما در موردش حرفی نمی زنیم.
– رام کردن رو طبق مراحل گفته شده انجام بدین و از کارهای دیگه مثل گرفتن طوطی با دست و حوله یا ترسوندن طوطی جدا پرهیز کنید که جز عصبی شدن و ترس بیشتر هیچ فایده دیگه ای نخواهد داشت.
– در مراحل رام کردن استفاده از دستکش و امثال اون ممنوعه. دستکش هم استرس بیشتری به طوطی وارد می کنه و هم باعث می شه طوطی بعدها دست بدون دستکش رو نپذیره و بهش حمله ور بشه. پس شما باید با دست بدون محافظ مراحل رام کردن رو انجام بدین.

مراحل رام کردن طوطی:
۱- برای یک هفته الی ۱۰ روز از زمان وارد شدن طوطی به خونه کاری باهاش نداشته باشید. فقط آب و غذا. از دور و خیلی ملایم هم باهاش صحبت کنید و سوت های ملایمی براش بزنید. هروقت کنارش راه می رید اصلا حرکات ناگهانی و سریع انجام ندین. خیلی ملایم!
۲- یه گوشه پرت و خلوت خونه نگذارینش! جایی باشه که اعضای خونه زیاد از کنارش رد بشن و اکثر اوقات روز اعضای خانواده رو ببینه! ولی همونطور که گفته شد بهش کاری نداشته باشید.
۳- بعد از این یک هفته نوبت غذا دادن با دسته! شما به مدت ۵-۶ ساعت غذا رو از داخل قفسش برمی دارید تا گرسنه بشه. بعد آروم از بیرون قفس و نزدیک چوب نشیمنگاهش یک تیکه سیب(هرچه تکه بزرگتری باشه بهتر هست) رو وارد قفس کنید. بی حرکت باشید و یک مقدار آروم باهاش صحبت کنید. باید اینقدر صبوری به خرج بدین تا بیاد و سیب رو بگیره. این مرحله رو ۲ هفته ادامه بدین.
۴- حالا وقتشه که در قفس رو باز کنید و اینبار سیب رو ببرید داخل قفس که بیاد و بگیره. یعنی همون مرحله ۳ رو اینبار با دست داخل قفس انجام بدین. چند روز تکرار کنید تا موفق بشین و طوطی به این کار عادت کنه.
۵- نوبت به بیرون اومدن طوطیه. ولی قبلش حتما باید طبق قاعده شاه پرهای طوطی رو کوتاه کنید(قاعدش رو جلوتر توضیح دادیم). در بالای قفس رو باز کنید که طوطی بیاد بیرون از قفس. این کار رو چند روز تکرار کنید تا ترس بریزه، در همون زمانی که روی قفس هست سعی کنید بهش نزدیک بشین و سیب یا تخمه رو با دست بهش بدین.
۶- حالا باید سعی کنید نوازشش کنید. نوازش باید از منقار طوطی شروع بشه. اگر گاز گرفت دستتون رو نکشید و فریاد هم نزنید. لازمه که درد رو تحمل کنید تا خودش رها کنه. اینطوری به مرور گاز گرفتن رو ترک می کنه. باید این مرحله رو هم چندین روز انجام بدین که ترسش کاملا بریزه.
۷- حالا نوبت لمس کردن سر طوطیه! سعی کنید آروم روی سرش رو لمس کنید.
ضمنا دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
رو هم بخونید.

روی دست آوردن :این فکر که طوطی های رام حتما روی دست هم می یان کاملا غلطه! طوطی های رام باید روی دست اومدن رو آموزش ببینن. طوطی علم غیب نداره که بدونه منظور شما از اینکه دستتون رو جلوش می برید اینه که بیاد روی دست شما بشینه. گاهی اوقات می شه به سادگی و با نزدیک کردن دست و فشار دادنش به سینه طوطی این کار رو انجام داد و گاهی لازمه به روش خاصی طوطی شما یاد بگیره که روی دست شما بیاد.برای انجام آموزش روی دست آوردن لازمه دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.رو بخونید.

کوتاه کردن شاه پرهای بال
چرا باید شاه پرهای طوطی رو کوتاه کرد؟ آیا این کار برای همه طوطی ها لازمه؟
دوستان عزیز دقت کنید که هر طوطی که قراره از قفسش بیرون بیاد و در فضای خونه آزاد باشه باید شاه پرهاش رو کوتاه کنید. به چند دلیل:
۱- اگر طوطی آزادانه در خونه پرواز کنه، ممکنه با برخورد به شیشه، اجسام تیز، داغ، پنکه های سقفی، شعله گاز، شومینه و … آسیب جدی ببینه و حتی شاید باعث مرگش بشه.
۲- طوطی ها به مقدار زیادی فضولات و ریخت و پاش دارن که اگر آزاد باشن، این فضولات رو در همه جای خونه پخش می کنن و دردسر زیادی برای صاحبشون ایجاد می شه.
۳- آزاد بودن بیش از حد طوطی، اونها رو بد عادت می کنه و اگر زمانی مجبور بشین که به دلیل مسافرت یا … طوطیتون رو برای چند روز در قفس حبس کنید، ممکنه طوطی دچار افسردگی و پرکنی بشه.
خوب حالا برای کوتاه کردن شاه پرها به چند نکته زیر توجه کنید:
۱- بهتر هست که خودتون این کار رو نکنید، چون ممکنه طوطی به شدت ازتون بترسه و تا مدتی کینه به دل بگیره و باهاتون قهر کنه. اگر کوتاه کردن پرها رو به پرنده فروش یا دامپزشک یا فرد دیگری که تجربه کافی داره بسپرید، خیلی بهتره.
۲- پرهای تازه سبز شده رو تا ۱ ماه بعد از رشد کاملشون کوتاه نکنید، چون هنوز خون داخل پرها وجود داره و کوتاه کردن مساوی خواهد بود با خون ریزی.
۳- برای کوتاه کردن شاه پرهای بال، دو پر اول رو نباید بزنید. پس دو پر اول رو کنار بگیرید و ۷ یا ۸ پر بعدی رو با یک قیچی تیز کوتاه کنید. حدود دو سوم از هر پر رو کوتاه کنید. توصیه می کنم قبلش حتما دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
رو بخونید.
۴- اگر اشتباه کردین و پر بعد از کوتاه شدن خونریزی کرد، با یک اسپری، آب کاملا سرد رو به محل خونریزی اسپری کنید تا خونش بند بیاد.

وجه کنید که طوطیتون چه ۱ ماهشه و چه ۵ سالشه، می تونید از روز اول ورودش به خونه باهاش حرف زدن رو تمرین کنید. حتی می تونید برای یک جوجه سرنگی هم روزانه چند دقیقه یک کلمه رو تکرار کنید. این کار باعث می شه وقتی به سن لازم(گفتیم برای ملنگو ۸-۹ ماهگی و برای شاه طوطی ۶-۷ ماهگی) رسید، بسرعت به حرف بیاد.
برای انتخاب مناسب کلماتی که می تونید در ابتدا به طوطیتون یاد بدین و روش این آموزش دو تاپیک زیر رو بخونید:

آموزش تریک یا شیرین کاری
یک طوطی بشرط اینکه رام و دستی باشه، در هر سنی می تونه تریک ها رو یاد بگیره. تریک یعنی ما به طوطی بفهمونیم که با اشاره دست ما یا گفتن یک کلمه فرمان کار خاصی رو انجام بده. مثلا شما می تونید تریک های متنوع و جذابی مثل بای بای کردن، چرخیدن با اشاره انگشت، گرفتن و دادن اجسام، پرزدن و … رو به طوطیتون یاد بدین. قبلش لازمه که قوانین شرطی کردن یک پرنده رو بخونید و بفهمید.

حمام کردن طوطی
آیا طوطی نیاز به حمام کردن دارد؟ جواب: بله
علتش اینه که طوطی ها اکثرا در مناطق گرم و مرطوب استوایی زندگی می کنن. پرهای طوطی نیاز به رطوبت بالا داره که سالم و شاداب بمونه. ما هم داخل منزلمون باید سعی کنیم رطوبت کافی رو برای شادابی و سلامت پرهای طوطی فراهم کنیم. یکی از راه های تامین این رطوبت حمام منظم هست. دو روش برای حمام کردن وجود داره :
۱- ظرف آب در اختیار پرنده بذارید که خودش مشغول آب بازی و حمام بشه.
۲- با اسپری طوطی رو حمام کنیم.
نکات ظریف و حساسی برای حمام کردن وجود داره که برای دونستنش لازمه دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
رو مطالعه کنید.

عادت گاز گرفتن در طوطی ها
همه طوطی ها دوست دارن از منقارشون برای خراب کردن و بازی کردن با هر چیزی استفاده کنن. گاز گرفتن هم یک خصلت طبیعی در طوطی هست که در ابتدا از روی کنجکاوی انجام می شه. اگر دوست دارید طوطیتون شما رو گاز نگیره دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. همیشه یادتون باشه که ملنگو و شاه طوطی ها شاید هرگز گاز گرفتنشون رو بطور کامل کنار نذارن ولی طوطی مثل کاسکو بعد از رام شدن کامل، هیچ وقت صاحبش رو با هدف تهدید یا ترسوندن گاز نمی گیره. بهرحال شما باید می تونید این عادت رو در هر نوع طوطی به حداقل برسونید.

جوجه کشی از ملنگو و شاه طوطی
بعضی ها فکر می کنن اگر یک جفت نر و ماده طوطی بخرن می تونن به راحتی از اونها جوجه بگیرن… این تصور کاملا غلطه! به نکات زیر توجه داشته باشید
۱- هر دو نر و ماده ای با هم جفت نمی شن… گاهی باید بارها و بارها طوطیهای نر و ماده رو عوض کنید که بالاخره با هم جفت بخورن. از طرفی هر نر و ماده جفت خورده ای قادر به تولید تخم های سالم و نطفه دار نیستن…
۲- در قفس های کوچیک و منازل اکثر ما شرایط جوجه کشی از ملنگو و شاه طوطی بهیچ وجه وجود نداره. این کار آرامش زیاد، فضای بزرگ، قفس های بزرگ و لانه های مناسب لازم داره.
۳- مهمتر از همه اینکه قبل از جوجه کشی از ملنگو شما باید تجربه جوجه کشی از طوطی هایی مثل عروس و باجریگار و لاوبرد رو داشته باشید.
۴- اگر یک جفت طوطی خریدین باید قید رام شدن و دستی شدنشون رو بزنید. طوطی های جفت با انسان دوست و رفیق نخواهند شد.
پس یادمون باشه که خریدن یک جفت طوطی، فاصله خیلی زیادی تا موفقیت در جوجه کشی داره…

جیغ زدن :جیغ زدن یک طوطی مثل حرف زدن در انسان کاملا طبیعیه… ملنگو و شاه طوطی هم یک جیغ ذاتی دارن که ممکنه هیچ وقت کنار نذارنش… معمولا صبحها و عصرها بیشتر جیغ می زنن. اگر دوست دارین جیغ های طوطیتون کمتر بشه باید به چند نکته توجه کنید :
– طوطی ها وقتی حوصلشون سر بره بیشتر جیغ می زنن، با تهیه اسباب بازی و فراهم کردن قفس بزرگ و مناسب می تونید این جیغ ها رو کمتر کنید.
– طوطی هایی که صاحبشون اونها رو خیلی از قفس بیرون می یاره معمولا بد عادت می شن و به محض اینکه داخل قفس بذارینشون شروع به سر و صدا و گاهی جیغ زدن می کنن. هر روز برای مدت محدودی(۵-۶ ساعت) طوطیتون رو بیرون بیارید.
– طوطی ها وقتی در هوای آزاد قرار می گیرن و پرنده های دیگه رو می بینن، شروع به جیغ زدن می کنن. زمان گذاشتن پرنده در هوای آزاد رو محدود کنید(۲۰ دقیقه تا نیم ساعت)، البته فقط در فصل گرم که پرنده سرما نمی خوره می تونید این کار رو انجام بدین.
– از کامل بودن و مناسب بودن تغذیه طوطیتون مطمئن بشین. در همین رابطه دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
رو بخونید.

تنگ کردن مردمک چشم
طوطی ها وقتی احساساتی بشن(ترس، خوشحالی، جذب جفت و …) مردمک چشمون رو تنگ می کنن و حالت نسبتا ترسناک و عجیبی برای افراد تازکار بوجود می یارن. این کار کاملا طبیعیه و اصلا جای نگرانی نداره. در همین رابطه دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
رو بخونید.

تحرک زیاد صبحگاهی
خیلی از طوطی ها از جمله ملنگو و شاه طوطی در ۳-۴ ساعت اول صبح دچار یک حالت پر انرژی می شن و به اصطلاح دیوونه وار در قفسشون می چرخن و گاهی جیغ می کشن. این حالت کاملا طبیعی هست و جای نگرانی نداره. حتی طوطی های خیلی رام هم این حالت رو دارن.

آب نخوردن
آب نخوردن طوطی ها به این خاطره که ما بهشون سبزیجات و میوه(خصوصا سیب) می دیم که آب بدنشون رو تامین می کنه و نیازی به خوردن آب احساس نمی کنن. پس نگران آب نخوردن طوطیتون نباشید. البته شما همیشه آب جوشیده و سرد شده تمیز و تازه در اختیارشون قرار بدین.

سابیدن منقارها به همدیگه
طوطی در حالتی که آرامش داره و مشغول استراحت هست، منقارهاش رو بهم می سابه یا به اصطلاح بعضی ها “دندون قروچه” می کنه. این کار که معمولا شب ها و قبل از خواب انجام می شه نشون می ده که طوطی شما در حال استراحته و جای نگرانی وجود نداره.

بالا گرفتن یکی از پاها
طوطی وقتی قصد استراحت کردن داره برای رفع خستگی پاهاش، یکی از اونها رو بالا می گیره. پس این حرکت در حالت کلی نشونه زخمی یا مصدوم بودم پاش نیست و کاملا طبیعیه.

پرآرایی
شما در طول روز بارها و بارها می بینید که طوطیتون داره پرهای خودش رو با منقار می گیره، مقداری اونها رو می کشه و مرتبشون می کنه. به این کار می گن پرآرایی… شاید روزی ۱۰ مرتبه طوطی شما پرآرایی بکنه که جزو رفتارهای طبیعی پرنده است و هیچ جای نگرانی نداره. ضمنا در حین اینکار پرهای کرک مانند و حتی گاهی پرهای سبزی که ریشه هاشون سست شده بوده از بدن پرنده جدا می شه و می افته که این هم کاملا طبیعی است.

برچسب ها درباره :

  • نوشته : مدیر
  • تاریخ : ۳ اردیبهشت ۱۳۹۲