photo شرایط کاشت اسفناج

برای کاشت اسفناج باید نکته های زیر را در این خصوص بدانید مسئله ی مهم تهیه زمین مناسب برای اسفناج  است که باید این زمین کاملاً نرم باشد و بذر کاشته شده به‌خوبى به ذرات خاک بچسبد. بنابراین قبل از کاشت باید زمین را به‌وسیله دیسک و یا کولتیواتر خوب نرم کرد و بعد از کاشت غلطک زد.فواصل کاشت را بین ۲۵ تا ۳۵ سانتى‌متر در نظر مى‌گیرند مقدار بذر لازم متغیر و تابع فواصل کاشت مى‌باشد.
بقیه در ادامه مطلب…
زمان کاشت اسفناج :با توجه به اینکه اسفناج یک گیاه روزبلند مى‌باشد کاشت آن باید در بهار و یا پائیز یعنى در روزهاى کوتاه انجام گیرد. بنابراین بذر اسفناج را در مناطقى که داراى زمستان‌هاى ملایم مى‌باشند مانند نقاط جنوبى ایران به‌تدریج از اواسط پائیز تا اوایل اسفند مى‌کارند. اسفناج بهاره را مى‌توان در اواخر زمستان مثلاً در اسفندماه به مجرد مساعد شدن هوا کاشت. در مورد اسفناج پائیزه یعنى محصولى که باید در پائیز برداشت شود، نباید زودتر از اواسط مرداد و دیرتر از اواسط شهریور کاشت، زیرا در صورت اول امکان به‌گل رفتن در طول روز بلند زیاد است و در صورت دوم ممکن است به‌موقع قابل برداشت نشود.
روش بذرپاشى:اسفناج را مى‌توان به‌دو صورت دست‌پاش و ردیفى با ماشین بذرپاش کشت کرد. در روش دست‌پاش زمین را قبلاً کرت بندى کرده و مقدار ۲۵ تا ۳۰ کیلوگرم بذر در هکتار به‌وسیله دست پاشیده مى‌شود.

کوددهى:اسفناج قادر است مقادیر زیادى مواد غذائى جذب نماید. بنابراین در موقع تهیه زمین باید به‌اندازه کافى از مواد غذائى مختلف با خاک مخلوط نمود. از بین مواد غذائى مختلف کود ازته باعث رشد سریع اسفناج مى‌شود. چون دوره رشد اسفناج کوتاه است بهتر است آن را به محصول قبلى داد، در غیر این‌صورت و در صورت امکان مى‌توان مقدار ۱۰ تا ۱۵ تن در هکتار کود حیوانى کاملاً پوسیده به‌کار برد.
آبیارى:اسفناج جهت سبز شدن در مرحله جوانه زدن احتیاج به رطوبت زیادى دارد.

برداشت:زمان برداشت اسفناج کوتاه است، زیرا از یک طرف رشد برگ‌هاى اسفناج باید حتى‌الامکان کامل شده باشد و از طرف دیگر باید برداشت اسفناج قبل از شروع به‌گل رفتن آن تمام شده باشد. اسفناج به‌گل رفته معمولاً تلخ مزه بوده و به‌عنوان سبزى کاملاً بى‌ارزش مى‌باشد.

علف‌هاى هرز:اسفناج یکى از سبزى‌هاى حساس به علف‌هرزه مى‌باشد. بنابراین زمین اسفناج باید عارى از علف‌هاى ریشه‌اى مانند مرغ و غیره باشد. در کاشت ردیفى فواصل ردیف‌ها باید طورى باشد که وجین ماشینى ممکن گردد. اولین وجین باید بلافاصله پس از سبز شدن اسفناج انجام گیرد و به هیچ‌وجه نباید غفلت شود، در اسفناج مانند بعضى دیگر از سبزى‌ها مانند گوجه‌فرنگى لازم است وجین ماشینى یا مکانیکى توأم با مبارزه شیمیائى با علف‌کش‌ها انجام شود.

بیمارى‌ها:سفیدک دروغی: مهم‌ترین و خطرناک‌ترین بیمارى اسفناج محسوب مى‌شود. در این بیمارى روى برگ‌هاى اسفناج لکه‌هاى زرد نامنظم و در قسمت زیرین برگ‌ها به‌وسیله رشته‌هاى قارچ پوشیده مى‌شود و براى مبارزه علاوه‌بر استفاده از ارقام مقاوم به سفیدک اسفناج مى‌توان از قارچ‌کش‌ها استفاده کرد.
مگس چغندر: در بعضى از سال‌ها روى اسفناج تخم‌گذارى مى‌کند و لاروهاى سفیدرنگ برگ‌ها را سوراخ مى‌کند به‌طورى که سوراخ‌ها و لکه‌هاى روشن به‌وجود مى‌آیند.

تناوب:چگونگى قرار گرفتن اسفناج در برنامه تناوب تابع دو عامل مهم یکى طول روز و دیگرى دوره رشد کوتاه آن مى‌باشد. البته این اصل مهم را نباید فراموش کرد که اسفناج بعد از خودش و بعد از گیاهان خانواده chenopodiacea مانند چغندربرگى و یا چغندرلبوئى نباید کاشته شود، زیرا باعث انتشار امراض ویروسى خواهد شد، بنابراین در تناوب به‌صورت‌هاى زیر کاشته مى‌شود:
– کاشت بهاره بعد از شخم پائیزه.
– کاشت پائیزه بعد از کلم، سیب‌زمینى و یا گندم، البته بعد از حبوبات نیز نتیجه خوب خواهد داد، دوره تناوب براى اسفناج هر ۴ سال یک‌بار در نظر گرفته مى‌شود.

برچسب ها درباره :

  • نوشته : مدیر
  • تاریخ : ۲۸ آذر ۱۳۹۰